Woeste, prachtige, grommende geluiden. Echte jazz met een persoonlijkheid. Hier speelt Joshua Redman dames en heren. Mijns inziens de sax-persoonlijkheid van nu. Joe Lovano kwam nog langs voor een mooi interpretatie van Shorter’s Indian Song. Ook al speelde Redman niet veel van zijn eigen stukken, hij liet wel zien wie er op dit moment de baas is op de tenorsax. Een van de beste concerten op het North Sea.
Ik heb op 30 cm. van Sly Stone gestaan. Op zich niets iets wat zo bijzonder klinkt, maar als je hebt meegemaakt hoe die man aankwam – een uur nadat z’n concert was begonnen – backstage dan snap je hoe bijzonder dit is.
Chick Corea en Gary Burton zijn allebei allang gevierde namen in de jazz-wereld. Ze spelen al decennia samen en brachten op het concert onder andere werk ten gehore van hun “nieuwste” cd – 12 jaar terug opgenomen. Maar dat deed niet af aan de indrukwekkende, melodieuze show. Gary – 64 jaar oud – was nog even virtuoos en snel als vroeger en de 66 jarige Chick nog even lyrisch en harmonisch. Een duidelijk ingespeeld duo dat a-la-Corea idyllische muziek bracht. De nummers waren zowaar enigszins gevarieerd en om twee zulke grootheden op het podium te zien was toch niet mis. Je moet alleen wel van Corea’s muziek houden, anders was ‘t niks.
Als allerlaatste vandaag nog twee indrukwekkene bands gezien. De Braziliaan Hamilton de Holanda speelt mandolim, een karakteritiek instrument in choromuziek. Hij speelde waanzinnig virtuoze Brazilfusion met hart en ziel.
Zoals te verwachten was ook het concert even verderop van de Franse bassist Henri Texier helemaal te gek. Hij had een superband bij zich die lekker vet open stukken speelde met een stevige groove. Zijn laatste cd Water Alert is super. Luister hier naar een fragment.
Dit was het laaste bericht van Koen Schouten vanaf North Sea Jazz voor Radio 6. Morgen natuurlijk een reportage in de Volkskrant over het festival en het het hele jaar door muziek, filmpjes, tekst en foto’s op Shouting Jazz Blog.
Groet, KS.
Dat Artist in Residence Wynton Marsalis, zoals hij deed, de muziek arrangeert van Ornette Coleman en dat overhevelt naar zijn grote orkest is een prestatie, al eerder is daar op gewezen. Maar dat hij met zijn kwintet wederom de indruk wekt dat zelfs dan alles is voorgekookt blijft er aan echt spontane muziek niet genoeg over om van plezier in de lucht te springen, zeg maar. Heel ongebruikelijk en tekenend is het feit dat voor aanvang de volgorde van de stukken al op papier stond. Bij Amerikanen heel ongebruikelijk. Ze bekijken op het toneel in het algemeen de situatie en bepalen dan wel wat er moet worden gespeeld. Is het publiek toe aan een snel stuk of kunnen we wel een ballad spelen. Het gold niet voor Wynton Marsalis. Dus, kreeg zijn slotconcert na drie dagen Ahoy een mat jasje aangemeten. Al met al zijn er dit North Sea Jazz Festival, ook in het akoestische genre, voorbeeldige formaties aangetreden. Tijdens het concert van pianist Chick Corea en vibrafonist Gary Burton riep een dame uit volle borst:” Wat een meeslepende muziek en lekker een duo zonder drummer!”
Joop Hennis stuurde ons een reeks mooie foto’s van het (computer-)scherm waarop hij de webcast van de uitzending volgt… Dank je wel, Joop! Enne… blijf luisteren (en kijken)!
Amy Winehouse was reeds onderweg naar het vliegveld, toen ze plots besloot wegens oververmoeidheid huiswaarts te keren. Dit heeft Mojo net bevestigd. Haar vervanger is bassist Marcus Miller die vrijdag al in de Nile-zaal speelde en nog beschikbaar was. Of hij met dezelfde set aan zal komen is vandaag om 18.00 te beluisteren.
Hoewel het optreden van het Roy Hargrove Quintet enthousiasme onder het publiek genereerde, en ondanks het feit dat er naar hartelust werd gemusiceerd is hij er niet in geslaagd de beste trompetsolo van het festival te produceren. Die staat na twee dagen nog steeds op naam van Terell Stafford van de Vanguard Jazz Orchestra. Wel kreeg Hargrove in zijn streven nog concurrentie van zijn Duitse collega Till Brönner. Die kwam in een solo bij de formatie Reunion tot een furieuze solobijdrage. Bij de Hargrove “fivesome” is er wel een eervolle vermelding te noteren voor altsaxofonist Justin Robinson. Prima geluid. Zijn gave techniek wekte sterk de indruk synchroom te lopen met de frisse ideeënstroom.
Trompettisten die vandaag Stafford nog zijn toppositie zullen misgunnen zijn: Wynton Marsalis, Dave Douglas, Randy Brecker en runner up Marvin Stamm. De race is nog niet gelopen.
De invallers voor de afzegging van Ron Carter en zijn trio waren de heldentenoren Johnny Griffin en Benny Golson plus het trio olv pianist Kirk Lightsey. Insiders vreesden vooraf dat de verhalen over Griffin – drank – wel eens tot een ramp van enige omvang zouden kunnen leiden. Nou, in dat licht bezien vielen de verrichtingen van The Little Giant – hij wordt steeds kleiner – best nog wel mee. In Mister P.C. (Paul Chambers) van Coltrane, had hij een paar chorussen bedenktijd, maar daarna ging het redelijk goed. Golson is ook de arrangeur die zich niet hoeft te bekommeren om akkoordenschema’s. Hij kent ze al, of hoort meteen waar het naartoe gaat. Tevens werd weer duidelijk dat Golson rechtstreeks uit de school komt van Don Byas. Hij moet op korte termijn wel schrappen in zijn aankondigingen. Te langdradig. Lee Konitz, vandaag van de partij, zegt op een plaat: ” Jesus said pray, and Bird said play!” Dat laatste geldt ook voor Benny Golson.
Zij speelt alt- en sopraansaxofoon alsof ze in de wieg al naast haar lagen. Maar dan moet je altijd nog op iets gevorderde leeftijd aan de studie. Dat is ook al gebeurd. Met alle waardering hier en in het buitenland van dien. In de Missouri waar tropische toestanden heersten had ze vooraf al een verstandig besluit genomen. Schoenen uit! Op blote voeten, dichter bij het aardse bestaan, leverde ze een meer dan gedegen set. Uiteraard met stukken van haar recente cd op het nieuwe Nederlandse label Foreign Media Jazz. Titel van de cd is: “A Journey That Matters.” Het succesoptreden had ook van alles te maken met de sympathieke medewerking van: pianist Randal Corsen, bassist Frans van der Hoeven en de niet aflatende energiebron Martijn Vink.
De meest uiteenlopende jazz, in alle stijlen en smaken (NPS).
Jonge jazz- en worldmuzikanten op cd en in live-opnamen (VPRO)
Lekker funky grooves van boogaloo tot p-funk en van soul tot afrobeat. (NPS)
De beste blues van toen en nu: van BB King tot Howling Wolf en terug. (VPRO).
Wereldmuziek van Mali tot Bali en van Sao Paolo tot Helsinki (NPS).
Non-stop experimentele muziek. Soundscapes, ambient en elektronica zonder grenzen (NPS/VPRO).
De complete Zwarte Lijst non stop. Luister naar je favoriete soul- en jazztracks van plaats 727 naar 1.
Esperanza Spalding Chamber Music Society
Magnus Lindgren Batucada Jazz
Various artists Shouting Boots Live!
meer albums op: radio6.nl/luisterpaal