Order at the Border
Bennie Wallace is één van de leukste tenorsaxofonisten uit de VS. Hij heeft een ouderwets vet en zwabberend geluid, over het hele bereik van zijn sax. Hij speelt harmonisch waanzinnig geavanceerde solo’s, maar ze zijn toch verhalend. Op North Sea speelde hij met zijn project Disorder at the border een hommage aan saxofonist Coleman Hawkins. Ik ben een liefhebber van het spel van Wallace, en hij speelde dan ook mooie solo’s, maar als geheel was dit een wel erg brave band. Baritonsax, alt, trompet en trombone stonden op een rijtje romig samen te spelen, maar zo hoekig en gek als Wallace in zijn eentje kan klinken, zo braafjes klonk dit. Dat kwam voor een deel door het geluid, dat wel erg zacht stond afgesteld. Het was niet slecht, integere muzikanten, maar er had veel meer in gezeten.
