Zoals hieronder te lezen valt in de blogposts van onze vijf bloggers was het weer een North Sea Jazz waar genoeg te beleven viel. Zowel op het gebied van de ‘veteranen’ zoals Herbie Hancock, Richard Bona of Bobby McFerrin als de jongen honden waaronder Soil & Pimp, Acoustic Ladyland en The Mars Volta. Om het af te ronden plaatsen we hieronder nog enkele mooie foto’s van artiesten waar we niet over geschreven hebben, maar waarvan fotografen Roel Jorna of Lizzy Kalisvaart enkele mooie portretten van hebben kunnen schieten. Voor audio en video updates surf naar: nps/northseajazz. Tot volgend jaar!
(meer…)
Jammer dat een mens niet in staat is om alles te kunnen zien. Zo heb ik alleen maar een glimp van Sharon Jones & The Dap Kings gezien. Muzikaal gezien fantastisch, maar ik heb het optreden niet kunnen beleven en daarom zit het helaas niet in mijn selectie. En die is als volgt: (meer…)
Frank Zappa kan niet vervangen worden. Laat dat voorop gesteld worden. Maar je kan altijd in de buurt komen en Dweezil is daar wel als meest toe in staat. Helaas geen hulp van Terry Bozzio, Steve Vai of Napoleon Murphy Brock maar wel Ray White. In ieder geval ben ik wel mooi met Dweezil op de foto geweest (!!!) en heb ik toch wederom kunnen genieten van enkele hits. Deze keer moest vooral de plaat Apostrophe het ontgelden. Nanook Rubs It, Cosmik Debris, Don’t Eat The Yellow Snow, ze kwamen langs. Ik heb wederom genoten. Kijk maar mee…
(meer…)
“This is a song for vegetarians. It’s about Sauerkraut.”
En dan zet Jeff Silvertrust Mr. Green Genes van Zappa in. Maar hoe! Deze man speelt piano, trompet, hi-hat en zingt. En dat recht voor de uitgang van de Ahoy. Iedereen die langsloopt krijgt nog een deuntje mee. Twee jaar geleden was hij nog uitgenodigd door het North Sea – ik heb de brief gezien – maar vorig jaar is hij van de stoep afgetrapt. En dat terwijl hij dit al 15 jaar doet (hij heeft ook DVDs en CDs). Als dit soort mensen er niet zouden zijn, zouden we nergens komen in de muziek. Hou deze man in de gaten, ga hem zien, zoek hem op google – naar eigen zeggen 500 hits – en geniet.
Brad Mehldau is een held van me. Als er iemand de piano tot in de puntjes beheerst is hij het wel. Hij kan zijn linker en rechterhand apart van elkaar laten spelen met een finesse als ware hij de nieuwe Bach, terwijl zijn loopjes meer lyriek bevatten dan Hancock, zijn timing soepeler is dan Keith Jarrett en ga zo maar door. Maar naast al deze pianistiek heeft Mehldau nog wat meer te melden.
(meer…)
Op verzoek van onze gewaardeerde eindredacteur Jurgen van den Brand volgen hieronder een vijftal concerten die om een of andere reden zijn blijven hangen. Zelfs na drie festivaldagen vol muziek voor ieders smaak. Ze vielen tegen of ze vielen best wel mee.
1. Zaterdag 11 juli. Het kon echt niet anders: Maria Schneider scoorde torenhoog. Het was te danken aan die ongewone kleuring die ze in de diverse secties van haar orkest wist uit te drukken. Veel prijzen onder schrijven dat nog eens. Alle cd’s van haar orkest zijn aan te bevelen.
2. Ook zaterdag 11 juli. Zonder iemand te kort te willen doen gaat mijn voorkeur uit naar de tenorsaxofonist Chris Potter die min of meer te gast was bij Herbie Hancock. Iedere solist probeert een balans te vinden tussen denken en doen. Bij Potter is dat, zo lijkt het, een uitgemaakte zaak. We vergeten dan dat er vele vele uren van studie aan vooraf zijn gegaan. Hij is normaal gesproken vooral leider van uiteenlopende eigen groepen.
3. Zaterdag 12 juli. Een topper bij de band van de door ziekte verhinderde raspianist Hank Jones was tijdens ballads Roy Hargrove op bugel. De prachtige lijnen die hij tevoorschijn toverde deden denken aan… Chet Baker, in zijn beste vorm, destijds. Ook stemkunstenaar Roberta Gambarin, afkomstig uit het Italiaanse is een zelden voorkomend verschijnsel. Ze zingt inmiddels alweer in San Francisco. Zo gaat dat.
4. Nogmaals zaterdag 12. Het optreden van zanger/scatter José James was voor mij een complete verrassing. Leek soms zelfs op de vroegere scatmeester Eddie Jefferson. De gebroeders Van Gelder, Gideon op piano en Ben op altsaxofoon leverden sprankelende solobijdragen.
5. Zondag 13. Het concert van tenorsaxofonist Bennie Wallace, hij is met zijn onverwachte intervallen uniek, moet tot de sterren onder de improvisatoren worden gerekend. Wie ooit op de gedachte zou komen zijn solo’s eens te noteren zal zonder twijfel na twee maten schrijven knettergek worden. Het is niet te doen en zegt alles over de individuele kwaliteiten van Wallace. Extra vermelding verdient Ray Anderson daar met meeslepende en schetterende trombone-uithalen.
De volgorde van deze top-5 doet er in het geheel niet toe.
Ter afsluiting:
Topconcerten:
- Matthew Herbert Bigband – Bobby McFerrin, Cyro Baptista, Richard Bona – Acoustic Ladyland
Topsolo:
- Herbie Hancock op zijn keytar, in ééntweetjes met Chris Potter
Topoutfit:
- Cee-Lo Green van Gnarls Barkley (wit broek, hemd, shirt, tatoos – bijzonder effectief)
Topflutconcert:
- Marc Broussard
Top het dak eraf keel schor juichen thuiswedstrijd:
- New Cool Collective & Jules Deelder
Topversnapering:
- Halve Kreeft
Topdrank:
- Champagne natuurlijk
Toponzinkraampje:
- Metalen draadsculpturen van muzikanten
Topkraampje:
- Champagne natuurlijk
Topafterpartysessie:
- Zaterdag in het Hilton met o.a. James Carter
Topafterpartydrank:
- Champagne natuurlijk. Tot ziens.
****Het hele jaar door kun je terecht op mijn blog Shouting Jazz met muziek, filmpjes en foto’s en tekst. Steengoede nieuwe jazz, geweldige oude jazz en meer****
1. Erika Stucky
2. Erika Stucky
3. Erika Stucky
Maar ik was er dan ook alleen op zondag……
Als je zwitsers jodelt en ook Jimi Hendrix zingt; je speelt ook trekharmonica; je improviseert met je stem (snuiven, reutelen, blazen, hijgen) én je hebt een vast trio met een jodelende trombonist en 1 tuba: dan ben je heel prettig gestoord bezig. (meer…)
tags: Erika Stucky
Zoals hieronder te lezen valt in de blogposts van onze vijf bloggers was het weer een North Sea Jazz waar genoeg te beleven viel. Zowel op het gebied van de ‘veteranen’ zoals Herbie Hancock, Richard Bona of Bobby McFerrin als de jongen honden waaronder Soil & Pimp, Acoustic Ladyland en The Mars Volta. Om het af te ronden plaatsen we hieronder nog enkele mooie foto’s van artiesten waar we niet over geschreven hebben, maar waarvan fotografen Roel Jorna of Lizzy Kalisvaart enkele mooie portretten van hebben kunnen schieten. Voor audio en video updates surf naar: nps/northseajazz. Tot volgend jaar!
